ก่อนอื่นผมไม่ใช่พวกชอบโชว์หรอกนะครับ แต่เป็นประเภทที่ว่าชอบแอบแก้ผ้าเดินในที่สาธารณะ ผมจำได้ว่าครั้งแรกที่ผมเริ่มมีพฤติกรรมแก้ผ้าในที่สาธารณะ เริ่มมาจากบ่ายวันนึงผม กลับจากโรงเรียน อากาศร้อน เดินกลับมาบ้าน ซึ่งไม่มีคนอยู่และผมก็เริ่มถอดชุดนักเรียนออก จากที่เคยทำคือต้องเปลี่ยนชุด แต่วันนั้นผมรู้สึกแปลกๆคือด้วยความที่ไม่มีใครอยู่บ้าน ผมก็เลยแก้ผ้าและลองเดินไปมาภายในบ้าน มันรู้สึกดีครับ ตื่นเต้น หลังจากนั้นวันไหนมีสอบซึ่งหยุดทั้งวันให้เตรียมตัวสอบ ผมก็จะแก้ผ้าเดินออกไปรอบๆบ้านบ้าง ข้างบ้านบ้าง บางครั้งไปไกลถึงบ้านคนอื่นซึ่งไม่มีคนอยู่นะครับ ผมก็ไม่รู้ว่าผมทำไปได้ยังไง มันหักห้ามใจไม่ไหวจริงๆ ตอนนั้นผมเรียนอยู่ชั้นมัธยม เวลาก็กลางวันนี่แหละครับ แต่ยังไงก็ตามอาการพฤติกรรมนี่มันก็ทำได้แค่ในบางเวลาและในบางโอกาสนะครับ บางครั้งกลางคืน บางครั้งกลางวัน จนกระทั่งผมไม่ได้อยู่บ้านเพราะได้ศึกษาต่อที่ต่างจังหวัด ผมก็ได้อยู่หอพัก ซึ่งถ้าจะนับจากวันที่ผมมีพฤติกรรมที่ผมเคยแก้ผ้าที่บ้านมาจนกระทั่งผมเรียนต่อก็หลายปีอยู่เหมือนกัน ประกอบกับภาระหน้าที่การเรียนที่ผมต้องตั้งใจ ผมก็เลยไม่มีเวลาได้คิดถึงเรื่องนี้
ที่นี่มีอยู่วันนึง(หลายปีมาแล้วครับ)ผมจำได้ว่ารู้สึกแปลกๆอีกครั้งผมมองไปที่ซอยเปลี่ยวๆข้างๆหอพักซึ่งจะไม่ค่อยมีคน ตอนนั้นเวลาประมาณตี1-2 นั่งอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ กำลังเครียดๆ อยู่ๆผมก็ตัดสินใจเดินไปในซอย หลบๆอยู่มุมมืดข้างต้นไม้ และค่อยๆถอดเสื้อออก ผมรู้สึกดีมาก ตื่นเต้นและพึงพอใจมากอย่างบอกไม่ถูก จนกระทั่งผมถอดกางเกงออก มันรู้สึกสุดยอดเลยครับ ผมแก้ผ้าอยู่กลางซอยที่เคยใส่เสื้อผ้าปกติเดินไปมาตอนกลาววัน ถึงแม้จะมืดและเป็นยามวิกาลแต่ผมรู้สึกดีจริงๆ ผมค่อยๆเดินไปเรื่อยๆ ผ่านบ้านคน หอพัก ซึ่งปิดบ้านกันหมดแล้ว ผมเดินไปไกลมากจนกระทั่งทะลุไปอีกซอย ผ่านเข้าไปในหมู่บ้าน นับระยะทางแล้วถือว่าไกลจริงๆครับ คุณคงสงสัยใช่ไหมครับว่าทำไมไม่มีคนเห็น อันนี้ผมยอมรับนะครับว่าก็มีบ้าง จำได้ว่ามีครั้งนึงผมหลบไม่พ้นแล้ว ตรงนั้นมีแสงไฟสว่างด้วย ผมก็เลยยืนหลบอยู่ข้างทาง ผู้ชายคนนึงเดินผ่านมาเห็นผมแก้ผ้า แต่ก็ไม่ได้เข้ามาทักอะไรผมคิดว่าคงคิดว่าผมสติไม่ดี คงคุยไม่รู้เรื่องแล้วเขาก็เดินผ่านไป อีกครั้งนึงผมเดินผ่านบ้านคน มีผู้หญิงออกมาหน้าบ้านพอดี ผมไม่ทันเห็นเพราะว่ามันมืดมากและก็ดึกมากแล้ว เขายืนมองผมเดินผ่านไป อีกครั้งที่ผมเดินมาแล้วมีรถถอยออกมาจากซอยพอดี ผมตกใจไม่ทันเห็น แต่ยังไงไม่ทราบ รถคันดังกล่าวก็ไม่หยุดครับก็วิ่งไปเป็นปกติเหมือนไม่เห็นผม ก็มีประมาณ 3-4 ครั้งครับที่มีคนเห็น แต่ผมก็จะกลับที่ที่ผมถอดเสื้อผ้าไว้และก็ใส่เสื้อผ้าเป็นปกติกลับเข้าห้อง ที่เล่ามานี่ไม่ได้เกิดในคืนเดียวนะครับ แต่ละคืนบางคืนก็ไม่มีคนเห็น ซึ่งเป็นส่วนใหญ่ จากนั้นผมก็เริ่มรู้สึกว่าการแก้ผ้าในซอยนี่ไม่ค่อยตื่นเต้นแล้วเพราะว่ามีคนเห็น ผมก็เลิกพฤติกรรมดังกล่าว จนกระทั่งผมได้ทำงานและย้ายที่พัก ซึ่งหอพัก อาการแก้ผ้าก็กลับมาอีก และรู้สึกว่าจะรุนแรงมากขึ้นด้วย เรียกได้ว่ามีวันนึง(แค่วันเดียวนะครับ)ผมเฝ้ารอให้เลิกงานไวๆจะได้กลับไปแก้ผ้า ครั้งนี้เป็นอาการรุนแรงมากผมห้ามใจไม่ได้เลย เรื่องมันเริ่มมาจากว่าคืนนึงผมกลับจากที่ทำงาน เหนื่อยและก็นอนหลับไป ด้วยความที่อากาศร้อนหรือยังไงนี่แหละ ผมสะดุ้งตื่นมากลางดึก ผมลุกขึ้นมาแก้ผ้าออกและก็มองไปที่ประตูห้อง คิดในใจอารมณ์มันกลับมาแล้วครับผมลุกเดินไปที่ประตูและก็ค่อยๆแง้มออกมองออกไปไม่มีคน ผมก็เลยเดินออกไปเลยครับผมตื่นเต้นมาก เหมือนจะมีอารมณ์ทางเพศปนๆอยู่ด้วย แต่น้องชายผมก็ไม่แข็งตัวนะครับ คือขนาดปกติ ไม่ใช่ว่าเดินไปโด่ไป ผมเดินไปมาผ่านห้องพัก ด้วยอารมณพึงพอใจมาก ไม่มีคนเห็นนะครับ ผมทำอยู่แทบจะทุกคืน บางครั้งทำตอนกลางวันซึ่งจะตื่นเต้นมาก เพราะว่าจะมีคนเดินไปมาบ้าง บางคืนผมนั่งทำงาน คิดงานไม่ออกอยู่ดีๆ ผมก็ลุกแก้ผ้าเดินออกไปเลย มันเหมือนได้ปลดปล่อยนะครับ แล้วก็กลับมาทำงานต่อ จนกระทั่งผมบังเอิญว่ามีคนเห็น ผมก็เลยเลิกทำ เพราะว่าผมจะรู้สึกไม่ดีถ้ามีคนเห็น
จบตอนที่ 1
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น